กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 231 ออดอ้อนในอ้อมกอดองค์รัชทายาท
“เจ็บมากใช่ไหม?”
“ท่านอย่ากลัว ข้าส่งคนไปตามหาหมอเทวดาแล้ว คนของข้าได้ข่าวหมอเทวดาแล้ว อีกไม่นานใบหน้าของท่านก็จะกลับมาเป็นปกติ”
มือของลู่ซิงเจ๋อลูบคลึงใบหน้าซูจื่อเม่ยเบา ๆ ราวกับสัตว์ร้ายโตเต็มวัยกำลังเลียลูกสัตว์ตัวน้อย อ่อนโยนและทะนุถนอม
“ท่านอย่ากลัว อีกไม่นานก็จะจบแล้ว”
“ขอเพียงข้ายังอยู่ ก็ไม่มีใครรังแกท่านได้”
“รวมถึงข้าด้วย”
ลู่ซิงเจ๋อช้อนตัวซูจื่อเม่ยขึ้นมา แล้วค่อย ๆ วางลงบนตั่งเตี้ย
ริมฝีปากอุ่นร้อนค่อย ๆ เลื่อนต่ำลง
“องค์รัชทายาท...”