กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 230 ออดอ้อนในอ้อมกอดขององค์รัชทายาท
“ข้าจะไปหาให้เจ้าสักผืน”
ถุงหอมผืนนี้แขวนอยู่ตรงหน้าต่างมานาน ดูเก่าไปหน่อย
ซูจื่อเม่ยย่อมไม่สะดวกใจที่จะมอบถุงหอมผืนนี้ให้ลู่ซิงเจ๋อ
แต่สีหน้าของลู่ซิงเจ๋อกลับอ่อนโยนขึ้นเล็กน้อย เขารับถุงหอมจากมือซูจื่อเม่ยไป
“ข้าชอบถุงหอมผืนนี้มาก”
นิ้วมือของลู่ซิงเจ๋อยาวเรียว ข้อนิ้วเด่นชัด ยิ่งขับให้ถุงหอมในมือดูงดงามขึ้นมาก
ซูจื่อเม่ยรู้สึกว่าสิ่งของทุกชิ้นในมือลู่ซิงเจ๋อเหมือนถูกเคลือบด้วยฟิลเตอร์ พอดูแล้วก็ยิ่งดูหรูหรามีระดับ
นี่เป็นของที่องค์รัชทายาทเคยใช้เชียวนะ ไม่แน่ว่าคนมากมายคงอยากแย่งกันเอาไปครอบครอง