กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 99 ออดอ้อนในอ้อมแขนขาใหญ่ประจำโรงเรียน
ห้องของพวกเธอไม่ได้แย่ขนาดนั้นเสียหน่อย
ซูจื่อเม่ยไม่ชอบได้ยินคำพูดแบบนี้มาตลอด
ทำไมถึงตัดสินว่านักเรียนเป็นขยะ เพียงเพราะผลการเรียนดีหรือไม่ดี ซูจื่อเม่ยไม่ยอมรับ เธอฟังลู่ถิงถิงพูดต่อไม่หยุด พลางหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาบันทึกคำพูดของลู่ถิงถิงไว้
“ฉันว่าจดหมายสำนึกผิดของฉันคงต้องแก้ใหม่ คุณเอาของคุณไปส่งก่อนเถอะ” ซูจื่อเม่ยมองเข้าไปในห้องพักครู กำจดหมายสำนึกผิดไว้แล้วเดินจากไป
มุมปากของเยี่ยนเจ๋อยกขึ้น แววตาเย็นชาไร้ความรู้สึก
“ไปด้วยกันเถอะ”
ลู่ถิงถิงไม่พอใจนัก มีนักเรียนทั้งหมดสี่คน เลี่ยวเสี่ยวเสี่ยวกับหลินเซี่ยส่งจดหมายสำนึกผิดให้เธอแล้ว ทำไมซูจื่อเม่ยกับเยี่ยนเจ๋อยังไม่ส่งมาอีก
ดื้อกันทั้งคู่