กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 89 ออดอ้อนในอ้อมแขนของขาใหญ่ประจำโรงเรียน
“ฟังฉันนะ ทำแบบนี้ไม่คุ้มหรอก”
เสียงของซูจื่อเม่ยอ่อนโยนมาก ราวกับสายลมอุ่นที่พัดผ่านใบหน้า สีหน้าของเยี่ยนเจ๋อจึงผ่อนคลายลงเล็กน้อย
ตอนนี้ชุยลี่เองก็พยักหน้ารัว ๆ
“ใช่แล้ว ลองคิดถึงท่านปู่ของเธอดู” ตอนนี้ชุยลี่ไม่เหลือความหยิ่งผยองแม้แต่น้อย เธอเกลี้ยกล่อมเยี่ยนเจ๋ออย่างหมดสภาพ
ทันใดนั้นคนกลุ่มหนึ่งก็จับเยี่ยนเจ๋อกดลงกับพื้นอย่างแรง จนเขาขยับตัวไม่ได้
เขาจ้องซูจื่อเม่ยอย่างดุดัน “เธอหลอกฉันเหรอ?”
ซูจื่อเม่ยยืนอยู่ด้านหลังฝูงชน ส่ายหน้าให้เยี่ยนเจ๋อ