กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 70 ออดอ้อนในอ้อมกอดของท่านจอมมาร
คนอื่นจะดูแคลนเขาก็ช่าง แต่ซูจื่อเม่ยเป็นแค่ผู้ฝึกปราณขั้นฝึกปราณแท้ ๆ มีสิทธิ์อะไรมาดูแคลนเขา
“หญิงแพศยา เสียแรงที่อาจารย์กับผู้อาวุโสของเจ้าคิดถึงเจ้าอยู่ในสำนัก แต่เจ้ากลับไร้ยางอายไปพัวพันกับเจ้ามารนั่น!” ม่ออวิ๋นเซวียนตะโกนลั่น กระบี่ยาวในมือพลันปรากฏขึ้น ก่อนแทงเข้าใส่ซูจื่อเม่ย
แม้ซูจื่อเม่ยจะอยู่แค่ขั้นฝึกปราณ แต่ก็มีวรยุทธ์จากโลกมนุษย์ติดตัวอยู่ชั้นหนึ่ง ม่ออวิ๋นเซวียนจึงยังแตะต้องนางไม่ได้ในทันที
“ข้าพูดแทงใจศิษย์พี่ม่อเข้าแล้วหรือ?” ซูจื่อเม่ยเลิกคิ้ว กล่าวยั่วต่อ