กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 61 ออดอ้อนในอ้อมแขนท่านจอมมาร
ซูจื่อเม่ยพยักหน้าอย่างว่าง่าย เงยใบหน้าเล็กเท่าฝ่ามือขึ้นมองม่ออวิ๋นเซิงด้วยแววตาจริงใจ
นางไม่รู้ตัวเลยสักนิดว่าคนที่กำลังวิงวอนอยู่คือจอมมารผู้โหดเหี้ยมที่ฆ่าคนโดยไม่กะพริบตา
ม่ออวิ๋นเซิงยิ้ม “รู้หรือไม่ว่าคนที่วิงวอนข้าก่อนหน้านี้มีจุดจบอย่างไร?”
ซูจื่อเม่ยส่ายหน้า “ข้าไม่รู้ แต่ข้ารู้ว่าท่านไม่ได้เลวร้ายอย่างที่คนอื่นร่ำลือ ข้ารู้ว่าท่านต้องช่วยข้าแน่ เพราะสำหรับท่านแล้วเรื่องนี้ง่ายนิดเดียว”
“ไหนลองว่ามาสิ” คนดีหรือ?
ครั้งสุดท้ายที่มีใครพูดว่าเขาเป็นคนดีคือเมื่อไรกันนะ?
ดูเหมือนจะเป็นเมื่อพันกว่าปีก่อน