กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 53 สร้างความเจริญในยุคแปดสิบ
“ฉัน…” ซูจื่อเม่ยเม้มริมฝีปาก รู้ดีว่าตัวเองผิด
“เม่ยเม่ยเด็กดี ถ้าเธออยากไปสอบก็บอกฉันตรง ๆ ก็ได้ ทำไมต้องปิดบังฉันให้ลำบากด้วยล่ะ?” จู่ ๆ เฉินอวี้ก็ยิ้ม แล้วใช้นิ้วเคาะหนังสือแจ้งผลสอบเบา ๆ สองที
มือทั้งสองข้างวางอยู่บนหนังสือแจ้งผลสอบ แค่ฉีกเบา ๆ ความพยายามของซูจื่อเม่ยตลอดหลายวันที่ผ่านมาก็จะสูญเปล่า
ซูจื่อเม่ยอยากลงจากเตียงไปเอาหนังสือแจ้งผลสอบกลับมา แต่พอเห็นเฉินอวี้ถอยหลังไปหนึ่งก้าว เธอก็ยิ้มขื่นแล้วชักเท้ากลับ