กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 52 สร้างความเจริญในยุคแปดสิบ
ซูจื่อเม่ยยิ้มแห้ง ๆ “ความสัมพันธ์ระหว่างพวกเราพี่น้องดีมาตลอด”
“อย่างนั้นหรือ?” เมื่อเผชิญกับสีหน้าคล้ายยิ้มคล้ายไม่ยิ้มของเฉินอวี้ ซูจื่อเม่ยก็รู้สึกราวกับความคิดเล็ก ๆ น้อย ๆ ของตนไม่มีทางหลบซ่อนพ้นสายตาเขา
เธอจึงได้แต่ยืดตัวตรง สีหน้าเจือความกระวนกระวายเล็กน้อยแล้วพูดว่า “ก็ได้ วันนี้ฉันไปดูเรื่องสนุกมาจริง ๆ” พอพูดถึงตรงนี้ ดวงตาของซูจื่อเม่ยก็เป็นประกาย
“วันนี้ฉันบังเอิญเห็นสวี่หมิงจวิ้นด้วย…อื้อ…” ซูจื่อเม่ยยังพูดไม่ทันจบ ริมฝีปากเย็นเฉียบของเฉินอวี้ก็ทาบลงมา