กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 41 สร้างความเจริญในยุคแปดสิบ
“จะรีบลดน้ำหนักไปทำไม ก็แค่ขนมชิ้นเดียวเอง” เฉินอวี้ไม่พูดพร่ำทำเพลง ยัดขนมใส่ปากซูจื่อเม่ย
ซูจื่อเม่ยใช้ปลายลิ้นเลียขนมโดยไม่รู้ตัว พอสัมผัสรสหวานหอมมัน ดวงตาของเธอก็สว่างวาบขึ้นมาทันที
“อาหร่อยมาก” ซูจื่อเม่ยพูดเสียงอู้อี้ สายตายังคงเหลือบมองขนมที่เหลือในมือเฉินอวี้
สายตาแบบนี้เหมือนกับเมื่อคืนไม่มีผิด
เฉินอวี้ส่ายหน้า ยื่นขนมที่เหลือใส่มือซูจื่อเม่ย “ให้เธอหมดเลย ลดน้ำหนักไม่ต้องรีบร้อนขนาดนั้น”
ซูจื่อเม่ยกินขนมไปยิ้มไป แล้วกลับบ้านพร้อมเฉินอวี้