ตอนที่ 447 การชิงไหวชิงพริบสั้นๆ

ตอนที่ 447 การชิงไหวชิงพริบสั้นๆ

ลมกลางคืนพัดผ่านช่องว่างระหว่างเรือนยอดไม้ พัดพาเอาไอชื้นและเย็นเยียบจากส่วนลึกของผืนป่าเข้ามา

สายตาของฟิลิปดั่งสายฟ้าเยียบเย็นสองสาย พุ่งตรงไปยังต้นไม้ใหญ่ต้นที่เยว่เกอซ่อนตัวอยู่ทันที

แสงจันทร์สาดส่องลงบนเรือนยอดไม้นั้น กิ่งใบแกว่งไหวเบาๆ ตามสายลม ดูเหมือนไม่มีอะไรอยู่เลย

แต่ฟิลิปรู้ดีว่าตรงนั้นมีคน

“ออกมาเถอะ” เสียงของเขาไม่ดัง ทว่ากลับทะลุผ่านความมืดของค่ำคืนได้อย่างชัดเจน “ข้ารู้ว่าเจ้าอยู่ตรงนั้น”

เงียบกริบ

บนเรือนยอดไม้มีเพียงเสียงลม และเสียงแมลงที่ดังแว่วมาจากที่ไกลๆ

เลี่ยลุกขึ้นยืนแล้ว มือจับอยู่ที่ขวานศึก ไฟวิญญาณสีเขียวหม่นเต้นระริกอยู่ในดวงตา