กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“อือ ก็ประมาณนี้แหละ”
หลังจากได้ยินทหารยามทวนเรื่องราว เจียงเฟิงก็พยักหน้า
“เพียงแต่ว่า ผมไม่ได้จับมันลากออกมาโดยตรงนะ แยกหลายรอบกว่าจะลากตัวนอร์ดนั่นออกมาได้”
พูดไปพลาง เจียงเฟิงก็อดอยากจำลองสถานการณ์ตอนนั้นขึ้นมาไม่ได้
เจียงเฟิง: “ตอนนั้นผม…”
แต่ยังไม่ทันที่เจียงเฟิงจะพูดจบ ความทรงจำของเขาก็ถูกทหารยามตัดบทอย่างหงุดหงิด
ทหารยาม: “หยุด ๆ ๆ! นายไม่ต้องพูดแล้ว”
ตอนนี้ ในสายตาของทหารยามคนนี้ เจียงเฟิงก็แค่พยายามพิสูจน์ว่าตัวเองเก่งมาก
เพื่อให้ตัวเองวางใจมอบภารกิจให้เขา
แต่ทหารยามไม่ว่าจะอย่างไรก็ไม่เชื่อว่าเจียงเฟิงใช้เวลาแค่ไปกลับสั้น ๆ แค่นี้