บทที่ 312 ยัยตัวผลาญ!

บทที่ 312 ยัยตัวผลาญ!

หลังจากเคารพหลุมศพพ่อแม่ของเจียงเสว่เสร็จแล้ว ต้วนฉี่ตงก็พาเจียงเสว่มายังแผงขายขนมตั๋วเกาถังตามที่เธอพูด

"ยังเป็นคุณยายคนเดิมเลย แค่ดูแก่ลงไปอีกหน่อย" บนใบหน้าของเจียงเสว่ปรากฏรอยยิ้มไร้เดียงสาออกมาอย่างหาได้ยาก

ดูเหมือนว่าคุณยายท่านนี้จะปลุกความทรงจำอันงดงามในวัยเด็กของเธอขึ้นมา

ตอนที่ต้วนฉี่ตงควักเงินซื้อขนมตั๋วเกาถังให้เจียงเสว่ เจียงเสว่ก็ถูกผู้หญิงวัยกลางคนคนหนึ่งดึงชายเสื้อโค้ตเอาไว้

"นี่ เสี่ยวเสว่ไม่ใช่เหรอ" เส้นผมของผู้หญิงวัยกลางคนคนนั้นดูยุ่งเหยิงเล็กน้อย แม้ว่าเสื้อผ้าจะไม่มีรอยปะ แต่ก็ดูมอมแมมไม่น้อยเช่นกัน

หลังจากเจียงเสว่เห็นใบหน้าของผู้หญิงวัยกลางคนคนนั้นชัดเจน เธอก็จำได้ทันที ผู้หญิงที่อยู่ตรงหน้าก็คือน้าสะใภ้ที่เธอไม่ได้เจอมานานอย่างโจวเฟิ่งชุนนั่นเอง

"แหม... พอไปถึงเจียงเฉิงแล้วก็ไม่เหมือนเดิมเลยนะ ถึงกับใส่เสื้อโค้ตผ้าวูลแล้วด้วย!" โจวเฟิ่งชุนมองเสื้อโค้ตผ้าวูลตัวใหม่เอี่ยมบนตัวของเจียงเสว่ด้วยแววตาเป็นประกาย