กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านข้ามภพ
บทที่ 311 ไหว้บรรพบุรุษ
ตกดึก ต้วนฉี่ตงและเจียงเสว่ก็นอนอยู่บนเตียงพูดคุยกัน
"เสี่ยวเสว่ ปีนี้พวกเราไปไหวเฉิงเพื่อไปไหว้พ่อกับแม่ของเธอกันเถอะ..."
ต้วนฉี่ตงเอ่ยชวน "ผมแต่งงานกับคุณมานานขนาดนี้แล้ว ตอนนี้ลูกก็มีแล้ว ถึงเวลาควรจะไปเคารพพ่อตาแม่ยายสักหน่อยแล้วล่ะ..."
เจียงเสว่ลังเลอยู่ครู่หนึ่ง ดูเหมือนจะมีความรู้สึกต่อต้านอยู่บ้าง "ช่างเถอะ ช่วงปีใหม่ทั้งทีคุณก็อุตส่าห์ได้พักผ่อนทั้งที อย่าไปลำบากเดินทางเลย..."
"นี่จะเรียกว่าลำบากได้ยังไงกันล่ะ?" ต้วนฉี่ตงมองเจียงเสว่ด้วยรอยยิ้ม "ผมยังต้องขอบคุณพ่อตาแม่ยายที่ให้กำเนิดภรรยาที่ดีขนาดนี้กับผมเลย..."
เจียงเสว่เห็นต้วนฉี่ตงดูจริงใจ นางลังเลอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะพยักหน้า "ได้ งั้นพวกเรากลับไหวเฉิงกัน..."
....
วันรุ่งขึ้น ต้วนฉี่ตงก็พาเจียงเสว่ออกเดินทางไปสถานีรถไฟ