บทที่ 284 ใช่แล้ว นั่นแหละไอ้สารเลว!

บทที่ 284 ใช่แล้ว นั่นแหละไอ้สารเลว!

หากไม่ใช่เพราะเจ็บจนทนไม่ไหวจริงๆ มีหรือที่นางจะยอมมาหาเจียงเสว่

แต่เพราะนางเจ็บจนจนปัญญาจริงๆ อีกทั้งเนื้อตัวก็ไม่มีเงินติดตัวสักแดง จึงจำต้องมาขอความช่วยเหลือจากเจียงเสว่...

หลังจากที่ต้วนฉี่ตงกลับเข้ามาในห้องของตัวเอง ก็พบว่าเจียงเสว่เอาแต่เหม่อลอยใจลอยมาสักพักแล้ว จึงอดรู้สึกแปลกใจไม่ได้ "เธอเป็นอะไรไปเนี่ย"

เจียงเสว่พอได้ยินเสียงของสามีก็เพิ่งจะได้สติกลับคืนมา เอ่ยถามต้วนฉี่ตงด้วยน้ำเสียงสั่นเครือปนสะอื้นว่า "วันที่คุณออกไปข้างนอก คุณเคยกลัวบ้างไหมว่าฉันจะนอกใจไปมีคนอื่น?"

ต้วนฉี่ตงขมวดคิ้วมุ่น ไม่เข้าใจว่าอยู่ดีๆ เมียรักถึงได้อารมณ์พังทลายลงมาเช่นนี้ เขาเอื้อมมือดึงเจียงเสว่เข้ามาโอบกอดไว้แนบอก "ไม่ทางนั้นแน่นอนอยู่แล้ว"