บทที่ 236 หวั่นว่าอาจจะเกิดเรื่องขึ้นได้

บทที่ 236 หวั่นว่าอาจจะเกิดเรื่องขึ้นได้

"รีบไปห้ามเจ้าฉี่ตงทีเถอะ เขาสั่งให้คนโตไปตีคนแล้วนะ!" ต้วนเหว่ยซานขมวดคิ้วกล่าวกับเฝิงเซียงเฉี่ยว

เฝิงเซียงเฉี่ยวได้ยินดังนั้นก็ตกใจจนอ้าปากค้าง "จะเป็นไปได้ยังไง ลูกชายของฉันไม่ใช่คนแบบนั้นเสียหน่อย!"

เมื่อต้วนฉี่ตงเห็นเฝิงเซียงเฉี่ยวแสดงท่าทีมั่นใจถึงเพียงนี้ ก็อดรู้สึกเก้อเขินไม่ได้ "แม่ครับ ผมแค่ให้พี่ชายรองไปทวงความยุติธรรมให้ปู่หวางต่างหาก..."

เฝิงเซียงเฉี่ยวตื่นตระหนกขึ้นมาทันที นางคว้ามือของฉู่พ่านพ่านที่อยู่ข้าง ๆ ไว้ "ทำยังไงดีล่ะพ่านพ่าน หนูรีบไปตามอาวาเร็วเข้า!"

แต่ฉู่พ่านพ่านกลับดูใจเย็นเป็นอย่างยิ่ง นางตบหลังมือของเฝิงเซียงเฉี่ยวเบา ๆ "แม่คะ วางใจเถอะค่ะ เรื่องที่พี่ฉี่ตงให้ไป ไม่มีทางผิดพลาดแน่นอนค่ะ!"