บทที่ 219 อย่างนั้นรึ นั่นถือเป็นเกียรติของเราจริง ๆ

บทที่ 219 อย่างนั้นรึ นั่นถือเป็นเกียรติของเราจริง ๆ

ทุกคนถือตั๋วรถไฟในมือของตนเอง หลังจากผ่านการตรวจความปลอดภัยแล้วก็ขึ้นรถไฟไป

ท้ายที่สุดแล้วอิงเจี้ยงก็เป็นประเทศที่ค่อนข้างอายุน้อย ความเปิดกว้างสูงเป็นพิเศษ ยิ่งไปกว่านั้นด้วยระดับการพัฒนาของที่นี่ ทำให้ใบหน้าชาวเอเชียในท้องถิ่นอิงเจี้ยงมีอยู่ค่อนข้างมากเช่นกัน ผู้คนรอบข้างจึงไม่ได้มองมาที่กลุ่มของต้วนฉี่ตงด้วยสายตาที่แปลกประหลาดจนเกินไปนัก

เรื่องนี้ทำให้ในใจของทุกคนผ่อนคลายลงได้เปลาะหนึ่ง ในขณะเดียวกันก็รู้สึกประหลาดใจอยู่บ้าง หากเป็นที่เจียงเฉิงที่มีคนผมทองตาสีฟ้าปรากฏตัวขึ้นมาสักสองสามคนล่ะก็ ทุกคนคงจะทั้งกลัวทั้งอยากรู้อยากเห็นเป็นแน่ ไหนเลยจะทำเหมือนคนอิงเจี้ยงเหล่านี้ที่มีท่าทีราวกับพบเห็นจนชินตาไปเสียแล้ว

ยิ่งได้เห็นความเจริญของอิงเจี้ยงมากเท่าไหร่ ในใจของทุกคนก็ยิ่งฮึกเหิมเต็มเปี่ยม ตั้งปณิธานไว้ว่าจะต้องพัฒนาประเทศของตนเองให้เจริญก้าวหน้าขึ้นโดยเร็วให้จงได้