กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านข้ามภพ
บทที่ 213 ดูท่าแล้ว ทุกคนคงไม่มีอารมณ์มากินข้าวเช้ากันแล้วสิ...
นี่เป็นเรือสินค้าที่มีน้ำหนักบรรทุกรวมกว่าหมื่นตันเชียวนะ สิ่งมหึมาขนาดนี้ยังคงโคลงเคลงไปมาอยู่เบื้องหน้าท้องทะเลอันกว้างใหญ่ ทำให้รู้เลยว่าคลื่นในทะเลตอนนี้รุนแรงมากแค่ไหน...
ต้วนฉี่ตงรีบหยิบยาแก้อาเมาเรือที่เจียงเสว่เตรียมไว้ให้ขึ้นมา แล้วกินเข้าไปหนึ่งเม็ด
แต่อาการวิงเวียนศีรษะตาลายก็ยังไม่ทุเลาลงเลยแม้แต่น้อย กลับรู้สึกว่าเรือโคลงเคลงหนักขึ้นกว่าเดิมเสียอีก สุดท้ายต้วนฉี่ตงรู้สึกเหมือนมีบางอย่างจุกอยู่ที่ลำคอ จึงรีบวิ่งโร่ไปเข้าห้องน้ำ แล้วก้มตัวกอดโถส้วมอาเจียนออกมาอย่างหนักหน่วง
หลังจากอาเจียนเสร็จต้วนฉี่ตงก็รู้สึกโล่งขึ้นมาบ้าง ในที่สุดเขาก็เข้าใจแล้วว่าทำไมหลัวเซินถึงไม่เชื่อมั่นในตัวเขาเลย แม้จะรู้ว่าเขาพกยาแก้อาเมาเรือมาด้วยก็ตาม
ต่อให้ไม่พูดถึงว่ายาแก้อาเมาเรือจะได้ผลมากแค่ไหน ต่อให้กินเข้าไปแล้ว มันก็อาเจียนออกมาทันทีอยู่ดีไม่ใช่หรือ...
ต้วนฉี่ตงรู้สึกว่าร่างกายของตัวเองอ่อนเปลี้ยเพลียแรงไปหมด แม้แต่ข้าวเช้าก็ไม่อยากลุกขึ้นไปกินแล้ว...