บทที่ 191 เดินทางถึงเมืองถ่านหิน

บทที่ 191 เดินทางถึงเมืองถ่านหิน

หลังจากรถไฟออกเดินทาง ในตู้โดยสารแบบตู้เตียงนอนก็มีป้าคนหนึ่งเดินเข้ามา ต้วนฉี่ตงนึกสงสัยว่านี่ก็ยังไม่ถึงสถานีที่สองเลย ทำไมถึงเพิ่งมีคนขึ้นมากลางทางกันนะ

คาดว่าคงจะเป็นพวกเนียนมาขออาศัยเตียงนอน ป้าคนนั้นเดินเข้ามาอย่างเงียบเชียบแล้วนั่งลงบนเตียงนอนชั้นล่างฝั่งตรงข้ามกับต้วนฉี่ตง ส่วนต้วนฉี่ตงนอนเอกเขนกอ่านหนังสืออยู่บนเตียงชั้นบน เห็นว่าป้าคนนั้นไม่ได้ส่งเสียงดังโวยวายอะไรก็เลยปล่อยเลยตามเลย

เพียงแต่ไม่นึกเลยว่า ยุคสมัยนี้ก็มีพวกเนียนมาอาศัยเตียงนอนด้วยเหมือนกัน

ต้วนฉี่ตงนอนอ่านหนังสืออยู่พักใหญ่ กำลังเพลิดเพลินอยู่กับเนื้อหาส่วนที่สนุกสนาน จู่ ๆ ก็ได้กลิ่นเหม็นฉุนกึกขึ้นมากลิ่นหนึ่ง คล้ายกับกลิ่นของกุ้งหอยปูปลาเน่าเสีย

กลิ่นนี้มันช่างขึ้นสมองเสียเหลือเกิน ต้วนฉี่ตงรีบยืดตัวขึ้นนั่งตรง กวาดสายตามองไปรอบ ๆ แล้วก็พบต้นตอของกลิ่นเหม็นนั้นทันที ในตอนนี้ป้าคนนั้นกำลังถอดรองเท้าผ้าใบออกไปข้างหนึ่ง ถุงเท้าก็ถูกดึงร่นลงมาด้วย เปลือยเท้าเปล่าเหยียบอยู่บนเตียงนอน แล้วกำลังใช้มือแคะซอกเล็บเท้าอยู่พอดี!