บทที่ 190 เดินทางสู่เมืองเหมือง

บทที่ 190 เดินทางสู่เมืองเหมือง

"สหายฉี่ตงตัวน้อย เห็นตัวหนังสือเสมือนเห็นหน้า นับตั้งแต่ติดต่อกันครั้งก่อน อาการป่วยของผมก็มีแต่ทรุดหนักลงเรื่อย ๆ เกรงว่าคงเหลือเวลาอีกไม่มากแล้ว ในตอนนี้ยังคงฝืนหายใจรดรอนอยู่บนโลกนี้ด้วยความอาลัยอาวรณ์ หวังว่าจะได้พบหน้าคุณเป็นครั้งสุดท้าย เพื่อจะได้สะสางความผูกพันที่ได้มาไม่ง่ายนี้ให้ลุล่วง"

ลงชื่อ เหล่าเซี่ยง

เมื่ออ่านมาถึงบรรทัดสุดท้าย ภาพตรงหน้าของต้วนฉี่ตงก็เริ่มพร่ามัวเสียแล้ว

สิ่งที่ผุดขึ้นมาในหัวของเขาในตอนนี้คือ ภาพขณะที่เขานั่งรถไฟออกจากเมืองเหมือง แล้วเห็นร่างที่เดินกะโผลกกะเผลกอยู่บนชานชาลาสถานีรถไฟแห่งนั้น

ในตอนนั้นสุขภาพของเหล่าเซี่ยงยังคงแข็งแรงดีมาก ราวกับเด็กซนคนหนึ่ง ไม่คิดเลยว่าเวลาผ่านไปแค่ครึ่งปี เหล่าเซี่ยงกลับ...