บทที่ 181 ตงเกอ เดินไม่มีเสียงแบบนี้ได้ยังไง

บทที่ 181 ตงเกอ เดินไม่มีเสียงแบบนี้ได้ยังไง?

พอตอนค่ำกลับมาถึงบ้าน ก็บังเอิญเจอเข้ากับปู่หวางที่เดินหย่อนใจมาขอรับลมพัดลมพอดี

ตั้งแต่ได้ลิ้มรสความสบายของพัดลมแล้ว แกก็เลิกพูดจาว่าต้วนฉี่ตงใช้เงินฟุ่มเฟือยอีกต่อไป

วันนี้มีการแจกเนื้อหมู ต้วนฉี่ตงจึงชวนหลี่จวินมาทานข้าวด้วยกัน และบังเอิญเห็นว่าเจ้าหนุ่มกำลังจูบิลิตามจับมือกับเด็กสาวอยู่พอดี ฝ่ายเด็กสาวเห็นเข้าก็คงจะเขินอายไม่น้อย หลบซ่อนอยู่ด้านหลังด้วยใบหน้าแดงก่ำ

ต้วนฉี่ตงกระแอมไอออกมาสองที "เสี่ยวจิน ทำอะไรอยู่รึ?"

หลี่จวินสะดุ้งหันขวับกลับมา พอเห็นว่าเป็นต้วนฉี่ตงก็โล่งอก

"ตงเกอ เดินไม่มีเสียงแบบนี้ได้ยังไงครับเนี่ย?"

ยังไม่ทันที่ต้วนฉี่ตงจะทันได้เอ่ยปากตอบ เจ้าตัวก็ยิ้มหน้าบานลากเด็กสาวเข้ามาใกล้ ๆ "นี่คือจางเสี่ยววี่ คนรักของผมครับ ผมกำลังวางแผนจะพาเธอไปแนะนำให้พี่รู้จักพอดีเลย แหะ ๆ—"