บทที่ 144 ภรรยาที่ดี

บทที่ 144 ภรรยาที่ดี

วันนี้เป็นวันที่อากาศดีมาก

สายลมแผ่วเบาพัดผ่านใบหน้า เจือความเย็นสบายเอาไว้เล็กน้อย

ในที่สุดเจียงเสว่ก็ตั้งสติกลับมาได้แล้ว

เธอดึงแขนเสื้อเบา ๆ ตั้งใจจะดึงมือของตัวเองกลับมา ทว่าต้วนฉี่ตงกลับได้คืบจะเอาศอก ใช้นิ้วมือประสานกุมนิ้วของเธอไว้แน่น

ปลายนิ้วประสานกันสอดรับ คือความหวั่นไหว คือความรักใคร่ที่ปรากฏชัดเจนทุกกระเบียดนิ้ว

"ผมไม่ได้เป็นอะไรจริง ๆ ครับ"

เจียงเสว่เอ่ยเสียงเบา "คุณไม่ต้องเป็นห่วงผมหรอกค่ะ"

ต้วนฉี่ตงเลิกคิ้วมองเธอ "ไม่เป็นห่วงเธอแล้วจะให้ไปเป็นห่วงใคร?"