เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านข้ามภพ
บทที่ 29 เนื้อนี่เป็นของฉัน อย่ามาแย่งกัน!
"ไม่นับ" หยางเหว่ยส่ายหัว "โรงงานสามารถออกใบรับรองให้แกได้"
"ใบรับรองหรือ" ต้วนฉี่ตงเอ่ยยิ้ม ๆ "จะไม่ยุ่งยากเกินไปหน่อยหรือ"
ในใจของเขาแอบดีใจ เมื่อมีใบรับรองแล้ว ก็เท่ากับเป็นการช่วยหน่วยงานจัดซื้อมือถือวัตถุดิบ แบบนี้จะสะดวกขึ้นอีกเยอะเลย!
"ไม่ยุ่งยากหรอก เดี๋ยววันนี้ฉันไปคุยกับท่านลุงเรื่องนี้ จัดการให้แกได้ทันทีเลย"
"แกบอกตำแหน่งโรงงานเหล็กมา เดี๋ยวฉันหาวิธีหาเนื้อสัตว์ป่าได้แล้ว จะได้ส่งไปให้พวกแก"
"ดี ๆ ๆ! ขอบคุณมากจริง ๆ!" หยางเหว่ยรีบคว้ากระดาษกับปากกามาเขียนที่อยู่ด้วยลายมือหวัด ๆ
โรงงานเหล็กตั้งอยู่ใกล้กับแนวทางรถไฟ รอบ ๆ ไม่มีบ้านผู้คน หาไม่ยากเลย
ข้างในมีคนเป็นหมื่น โรงงานแบ่งโรงอาหารออกเป็นสิบกว่าแห่ง ไม่มีทางขาดแคลนเงินแน่นอน