บทที่ 7 เข้าป่า

บทที่ 7 เข้าป่า

ผ่านไปไม่กี่นาที ต้วนฉี่ตงก็นั่งเกวียนวัวมุ่งหน้าสู่หมู่บ้านเหอโข่ว

สมชื่อหมู่บ้านเหอโข่ว นอกจากสามด้านจะรายล้อมไปด้วยสายน้ำแล้ว ด้านหลังยังพิงแอบแนบชิดกับเขาต้าตงซาน

ตัวหมู่บ้านตั้งอยู่ตรงเชิงเขา ทำเลค่อนข้างห่างไกล พอออกจากตัวอำเภอแล้ว ยังต้องนั่งเกวียนวัวไปตามเส้นทางลัดเลาะภูเขาอีกกว่าสองชั่วโมงจึงจะถึง

สถานที่ที่แม้แต่กองทัพญี่ปุ่นสมัยก่อนยังหาไม่พบ แต่เขากลับหาเจอ

ทว่ายังโชคดีที่พึ่งพาภูเขา สมัยที่เกิดความอดอยากเมื่อปีหกศูนย์ ทางหมู่บ้านของพวกเขาอาศัยเขาต้าตงซานนี่แหละจึงรอดชีวิตมาได้!