บทที่ 6 ไม่มีความรังเกียจ

บทที่ 6 ไม่มีความรังเกียจ

วันรุ่งขึ้น

เจียงเสว่เพิ่งลืมตาขึ้นมา ก็เห็นผู้ชายคนหนึ่งยืนอยู่ข้างหน้าต่าง

ชายหนุ่มรูปร่างสูงโปร่งผึ่งผายพิงผนังเบาๆ แสงแดดอ่อนๆ ส่องผ่านหน้าต่างกระทบใบหน้าของเขา

ดวงตาทอดมองปิดลงเล็กน้อย ทิ้งเงาแสงดวงเล็กไว้สายหนึ่ง

ต้องยอมรับเลยว่า ต้วนฉี่ตงมีรูปร่างหน้าตาที่ดีจริงๆ

แม้ว่าช่วงปีเศษมานี้ ชีวิตจะขัดเกลาให้เขาเปลี่ยนเป็นอีกภาพลักษณ์หนึ่งแล้ว แต่เขาก็ยังคงสง่างามเช่นเดิม

ตอนแรกที่เธอตกลงปลงใจแต่งงานกับเขาก็เพราะสะดุดตากับใบหน้านี้

เพียงแต่พอแต่งงานกับเธอแล้ว ความทุกข์ระทมในนั้นมีเพียงเธอเท่านั้นที่รู้

แต่ก่อนเธอก็เคยพยายาม เคยคาดหวัง กระทั่งเคยอ้อนวอนให้เขาชายตามองเธอสักนิด...