เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านข้ามภพ
บทที่ 153
"ความรุ่งโรจน์ในอดีต เมื่อกาลเวลาแปรเปลี่ยน ก็เป็นเพียงภาพฝันชั่วพริบตาเท่านั้น"
หลี่ลั่วพึมพำกับตนเอง
เขาร้อนใจในอก อยากรู้ว่าสถานการณ์ของท่านอาจารย์จอมต้มตุ๋นเฒ่าเป็นอย่างไรบ้าง
ดังนั้น จึงทำได้เพียงทอดถอนใจออกมาชั่วครู่เท่านั้น
ท้ายที่สุดแล้ว ตระกูลเหวินจะเป็นเช่นไร ก็ไม่ได้เกี่ยวข้องอันใดกับตัวหลี่ลั่วเลยแม้แต่น้อย
หลี่ลั่วเดินก้าวเท้าอย่างรวดเร็ว มุ่งหน้าเข้าสู่ประตูใหญ่ของจวนตระกูลเหวิน
กลุ่มอาคารสีหมึกจัดวางสลับซับซ้อนอย่างเป็นระเบียบ การจัดวางมีความประณีตบรรจง
ต้นสน ไผ่ เหมย และเบญจมาศ พร้อมด้วยศาลาและระเบียงทางเดิน ทุกๆ สิบก้าวล้วนมีทัศนียภาพที่งดงาม เต็มไปด้วยความประณีตบรรจง
มองจากมุมมองย่อยย่อมเห็นภาพใหญ่ จวนตระกูลเหวินในอดีตย่อมรุ่งโรจน์ถึงขีดสุดอย่างแน่นอน