บทที่ 61

บทที่ 61

เสียงพูดเพิ่งจะเงียบลง

ศิษย์สำนักชิงเหอหลายคนก็พุ่งพรวดออกมา

จ้องมองหลี่ลั่วด้วยสายตาดิบดี ไม่เป็นมิตรเอาเสียเลย ท้ายที่สุดแล้ว เด็กหนุ่มที่ดูท่าทางอายุน้อยกว่าพวกตนผู้นี้ กลับกล้าเดินเล่นเอ้อระเหยอยู่ภายในสำนักชิงเหอ

ท่าทีราวกับเป็นสวนหลังบ้านของตนเอง ช่าง... อุกอาจยิ่งนัก!

เมื่อเห็นดังนั้น ประกายตาของหลี่ลั่วก็สว่างวาบขึ้นมา

นี่พวกเจ้าเป็นคนบีบให้ข้าต้องวางท่าอวดดีเองนะเนี่ย

เช่นนั้นข้าก็คงต้องตามใจ เปิดเผยฐานะเบื้องหลังตัวตนที่แท้จริงออกไป เพื่อให้พวกเจ้าตกใจตายกันไปข้าง

"ฟิ้ว"

"ปัง ปัง ปัง..."