บทที่ 46

บทที่ 46

บรรดาผู้ฝึกตนบางส่วนที่มามุงดูความครึกครื้น

ต่างพากันทำหน้ามึนงง

พริบตานั้น ทั้งหม่านป้าและท่านเจ้าสำนักนักพรตเต๋าหวัง ต่างก็ร่วงหล่นลงมาราวกับหัวทิ่มปักดิน และปักคาอยู่บนพื้นเบื้องล่าง

"เฮือก เฮือก เฮือก..."

หลายคนหอบหายใจเฮือกใหญ่ สีหน้าเต็มไปด้วยความตื่นตะลึง

ทว่า กลับไม่มีใครกล้าก้าวเข้าไปสำรวจดูใกล้ ๆ

"อ่อนแอเสียจริง"

หน้าหน้าต่าง หลี่ลั่วอดไม่ได้ที่จะเอ่ยอย่างจนใจ

เพียงแค่พลังกระบี่ที่ปล่อยออกไปตามอำเภอใจสองสาย ก็สามารถซัดพวกมันจนหมดสติไปได้แล้ว