บทที่ 44

บทที่ 44

"ไสหัวไป"

ถ้อยคำเย็นชาทำให้รอยยิ้มบนใบหน้าของชายชราผมแดงแข็งค้างในทันที

บ้านพักบนเกาะลอยฟ้านี้งดงามวิจิตร ทิวทัศน์ก็งดงามยิ่งนัก

เมื่อเทียบกับกระท่อมมุงจากที่อับชื้นเยือกเย็นและใกล้จะพังมิพังแหล่เบื้องล่างแล้ว ที่นี่เปรียบเสมือนสวรรค์กับขุมนรกเลยทีเดียว

ดังนั้น

ทันทีที่เห็นหลี่ลั่วและคณะเข้ายึดครองเกาะลอยฟ้านี้ เขาจึงพาสำนักคิดจะมาอาศัยบุญบารมีสักหน่อย

ทว่า กลับคาดไม่ถึงว่าเอาหน้าไปแนบก้นเย็นชาเสียได้

"สามหาม เจ้าเป็นแค่ขยะขั้นหลอมกายาระดับห้า ไฉนจึงกล้าพูดจากับท่านอาจารย์ของข้าเช่นนี้"

เบื้องหลังชายชราผมแดง ชายหนุ่มผู้หนึ่งเอ่ยตะคอก