บทที่ 36

บทที่ 36

พักใหญ่ต่อมา

เสี่ยวเฉียนที่สวมชุดเจ้าสาวสีแดงชาด อกอิ่มที่สะท้อนขึ้นลงอย่างรุนแรงอยู่ครู่ใหญ่ จึงค่อยสงบลง

บนยอดเขาฝั่งสำนักฮ่าวหราน รอยกระบี่ที่ยุ่งเหยิงและเฉียบคมสายหนึ่ง ได้กรีดภูเขาจนเกิดเป็นร่องลึกไร้ก้นบึ้งหลายสาย ยาวหลายสิบวา

"นายท่านเก่งกาจยิ่งนักเจ้าค่ะ"

เสี่ยวเฉียนเอ่ยด้วยน้ำเสียงยั่วยวน

หางตาและคิ้วดั่งภาพวาด ในแววตาระลอกคลื่นไหวระริก

นางขยี้ตาที่ง่วงงุน

มองดูความพินาศที่เกิดจากกระบี่เดียวของตน หลี่ลั่วถึงกับพูดไม่ออก

ทว่า เขาพลันโคจรวิชามองชะตา กวาดสายตาสำรวจแวบหนึ่ง ก็เห็นประกายสมบัติบางอย่าง