บทที่ 33

บทที่ 33

"โฮะ ชิงเฉิงเจี่ย แน่นอนอยู่แล้ว"

หลี่ลั่วพยักหน้ารับด้วยความจริงใจ

ทว่าเด็กหนุ่มชุดเขียวกลับยังคงแฝงไว้ด้วยความรู้สึกห่างเหินจาง ๆ ซึ่งทำให้ลั่วชิงเฉิงรู้สึกอึดอัดใจอยู่บ้าง

หรือว่าตาบ้านี่จะไม่ชอบคนสวยกัน?

หรือว่าเจ้าเด็กไม่ประสีประสาคนนี้ จะไม่รู้ถึงความดีงามของพี่สาวคนนี้กันนะ?

ต้องรู้ไว้ด้วยว่า ต่อให้เป็นเมืองอู่หลิงที่มีประชากรนับล้านคน ลั่วชิงเฉิงก็ยังได้รับการยกย่องว่าเป็นหญิงงามอันดับหนึ่ง

บรรดาผู้นำตระกูลใหญ่เหล่านั้นต่างพากันน้ำลายสอและหมายปองนางแทบคลั่ง

ทว่าน้องชายตัวน้อยคนนี้กลับสามารถรักษาสีหน้าให้สงบเยือกเย็นได้ ซึ่งทำให้ลั่วชิงเฉิงรู้สึกเสียหน้าอยู่ไม่น้อยเช่นกัน

ประเด็นคือ หากคิดจะใช้กำลังบังคับ