บทที่ 32

บทที่ 32

"อึก..."

กลืนน้ำลายลงคออึกใหญ่

เสมียนน้อยผู้นั้นหลุบตามองต่ำ พร้อมผายมือไปยังประตูห้องที่แง้มอยู่ชั้นบนสุดของหอจวี้เป่าแล้วเอ่ยว่า

"ท่านเจ้าสำนัก อยู่ภายในห้องแล้วขอรับ ท่านเพียงเข้าไปตามที่สั่งได้เลย ผู้น้อยขอตัวลา"

เสมียนชุดดำถอยตัวออกไปทันที

หลี่ลั่วพยักหน้าน้อยๆ ใบหน้าหล่อเหลาไร้ระลอกคลื่นอารมณ์

ขณะเดียวกัน เขาก็มีความสนใจไม่น้อยต่อเจ้าสำนักหญิงผู้มีชื่อเสียงระบือไกลไปทั่วเมืองอู่หลิงผู้นี้

ผลักประตู แล้วก้าวเดินเข้าไป

ฮู