บทที่ 30

บทที่ 30

หน้าหอจวี้เป่า

ยามนี้ ฝูงชนเนืองแน่นราวกับกำแพงมนุษย์

ทว่าความรู้สึกส่วนใหญ่บนใบหน้าของทุกคนในยามนี้กลับเต็มไปด้วยความตกตะลึง

เนื่องเพราะผู้นำตระกูลฉีแห่งเมืองอู่หลิงอันยิ่งใหญ่ ผู้ฝึกยุทธพลังขั้นเซียนเทียนระดับสูง กลับแสดงความยำเกรงต่อเด็กหนุ่มรูปงามอายุราวสิบห้าสิบหกปีถึงเพียงนี้

"เพียะ"

เสียงตบฉาดดังสนั่น

"ไอ้โง่ ยังจะยืนเหม่ออะไรอยู่ เรียกท่านอา แล้วขอขมา ขอร้องให้เขาอภัยเสียสู้"

ฉีจงอวิ๋นอยากจะบีบคอฉีเทียนให้ตายคามือ

หากเรื่องนี้ไปล่วงเกินอสุราหนุ่มผู้นำเข้าอย่างแท้จริง เกรงว่าต่อให้ใครหน้าไหนมาก็ปกป้องตระกูลฉีของมันไว้ไม่ได้แล้ว