บทที่ 29

บทที่ 29

"คนผู้นี้เป็นใคร ช่างอวดดีนัก!"

"นั่นสิ ในเมืองอู่หลิงแห่งนี้ ยังไม่เคยมีใครกล้าสั่งสอนปรมาจารย์กู่เรื่องวิถีโอสถมาก่อน"

"จุ๊ ๆ ดูท่าทางเด็กหนุ่มผู้นี้ก็ไม่ธรรมดา แต่กลับวางอำนาจบาตรใหญ่ หยิ่งยโสเสียเหลือเกิน หรือว่าจะเป็นลูกหลานจากขุมอำนาจใหญ่ที่ได้รับการทะนุถนอมจนไม่เคยผ่านลมฝนมาก่อน?"

......

เมื่อได้ยินคำพูดของหลี่ลั่ว เหล่าผู้คนที่ล้อมวงชมเรื่องสนุกอยู่โดยรอบต่างพากันวิพากษ์วิจารณ์เสียงดัง

ทว่า

ในถ้อยคำเหล่านั้น ส่วนใหญ่กลับเต็มไปด้วยความดูแคลนหลี่ลั่ว อีกทั้งยังมีความรู้สึกสะใจที่เห็นผู้อื่นประสบเคราะห์

"ท่านอาจารย์ของข้าย่อมเชี่ยวชาญวิถีโอสถอยู่แล้ว อีกทั้งยังเป็นถึงปรมาจารย์แห่งวิถีโอสถด้วย!"

หลี่ลั่วยังไม่ทันได้เอ่ยปาก