บทที่ 10

บทที่ 10

"แปะ, แปะ!"

เมื่อหลี่ลั่วและจีเยว่เอ๋อร์เพิ่งจะเตรียมตัวมุ่งหน้าไปยังเทือกเขาเฮยเฟิง พลันได้ยินเสียงต่อสู้ดังมาจากบริเวณด้านหนึ่งของเทือกเขาเฮยเฟิง

"ไปเถอะ ไปดูกัน"

หลี่ลั่วพาจีเยว่เอ๋อร์พุ่งทะยานตรงไปยังจุดที่มีการต่อสู้อย่างรวดเร็ว

"ท่านอาจารย์เก่งกาจยิ่งนัก"

จีเยว่เอ๋อร์มองเสี้ยวหน้าอันหล่อเหลาของหลี่ลั่วด้วยแววตาเปี่ยมความเลื่อมใส

เพราะต่อให้ที่นี่จะเป็นเทือกเขาเฮยเฟิง สายลมพัดหวีดหวิวและพงหญ้ารกชะทึบเพียงใด

ทว่าหลี่ลั่วกลับพาเธอดำเนินไปราวกับเดินอยู่บนพื้นที่ราบเรียบ

แน่นอนว่านี่คือผลจากการที่หลี่ลั่วบรรลุขั้นเซียนและปลุกเคล็ดวิชาหดพสุธาขึ้นมา ทำให้ฝีเท้ารวดเร็วยิ่งนัก