บทที่ 5

บทที่ 5

[ติ๊ง ขอแสดงความยินดีกับนายท่านน้อย ศิษย์รักจีเยว่เอ๋อร์ทะลวงผ่านขั้นหลอมกายขั้นเจ็ด รางวัล: วิชาสยบภูต]

ในตอนที่กลิ่นอายของหลี่ลั่วกำลังทะยานสูงขึ้นอย่างต่อเนื่อง

ฉับพลันนั้น เสียงแจ้งเตือนอันแสนนุ่มนวลของระบบก็ดังขึ้นในห้วงสมอง

เรื่องนี้ทำให้หลี่ลั่วผู้ซึ่งฝึกฝนจนมาถึงขั้นหลอมกายขั้นเก้าจุดสูงสุดแล้ว ถึงกับมุมปากยกย่องขึ้นเล็กน้อย

เยว่เอ๋อร์ช่างขยันขันแข็งเสียจริง

จากนั้น หลี่ลั่วก็มีจิตใจแน่วแน่ไม่วอกแวก กายาเทพมารหุนตุ้นโคจรต่อเนื่องเพื่อหลอมรวมโอสถยันต์มังกรทะยานและกลืนกินพลังปราณรอบตัว ทะลวงกำแพงขีดจำกัดแห่งขอบเขต

ในเวลาเดียวกัน เมื่อจีเยว่เอ๋อร์มือหนึ่งหิ้วปลาอ้วนพีสองตัว อีกมือหนึ่งประคองผลไม้สีแดงกลับมาถึงหน้าประตูสำนักฮ่าวหราน

นางก็มองเห็นคนสองคนกำลังยืนชี้ไม้ชี้มือไปยังสำนักฮ่าวหราน

ทว่า บนใบหน้าของคนทั้งสองกลับแสดงแววดูถูกและเหยียดหยามออกมา