เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณชายมืด
บทที่ 461 เฒ่าปริศนากวาดลาน, ล่อลวงจิตใจคน
-----------------------------------------
หวังจื้อหลบหนีไปแล้ว เมื่อเย่ฟานไล่ตามไป เขาก็วิ่งหายลับตาไปเสียแล้ว
ทว่าด้วยระดับพลังที่ยังต่ำต้อยของหวังจื้อ สุดท้ายเย่ฟานก็ไล่ตามจนทัน
ทว่า แม้จะไล่ตามทันแล้วก็ตาม
ณ บริเวณสวนหลังบ้านของตระกูลหวัง เย่ฟานกลับถูกใครบางคนขวางเอาไว้
ผู้ที่ขวางทางเขาคือเฒ่าปริศนาผู้ถือไม้กวาดคนหนึ่ง ในตอนที่เย่ฟานไล่ตามมา เฒ่าปริศนาผู้นี้ยังคงกวาดลานอยู่ตามปกติ
เฒ่าปริศนาแต่งกายด้วยชุดเรียบง่าย ดูราวกับเป็นเพียงเฒ่าปริศนาธรรมดาคนหนึ่งเท่านั้น
ทว่าทันทีที่เย่ฟานมาถึง กลิ่นอายบนร่างของเขาก็เปลี่ยนไป กลายเป็นความรู้สึกที่ลึกล้ำจนยากจะหยั่งถึง
ในยามนี้ ดวงตาคู่หนึ่งของเฒ่าปริศนาราวกับสามารถมองทะลุปรุโปร่งทุกสรรพสิ่ง มอบความรู้สึกที่สงบเยือกเย็นแต่กลับแฝงไปด้วยอันตราย