เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณชายมืด
บทที่ 460 เย่ฟานปรากฏตัว ตบเพียงครั้งเดียวทำเอาสองปรมาจารย์สลบเหมือด
-----------------------------------------
เสียงดังเปรี๊ยะ จี้หยกที่เอวของหวังจื้อแตกกระจาย
ทว่าเขากลับดีใจจนเนื้อเต้น นี่คือจี้หยกที่พี่สาวมอบให้ ไม่นึกเลยว่ามันจะมีคุณสมบัติป้องกันตัวด้วย
เขาหัวเราะร่าด้วยความเบิกบานใจ
ตนเองรักษาชีวิตไว้ได้แล้ว แต่เมื่อนึกถึงเฒ่าปริศนาที่คิดจะสังหารตน ความโกรธแค้นก็พลุ่งพล่านขึ้นมาทันที นิสัยที่เหี้ยมโหดทำให้เขาไม่อาจทนต่อผู้ที่มาลบหลู่ได้
เขาเดินก้าวไปข้างหน้าพลางจ้องมองหัวหน้าหมู่บ้านเขม็ง "ตาแก่ เจ้าคงไม่คิดสินะว่าข้าจะมีจี้หยกของพี่สาวคอยคุ้มครอง ดูท่าสวรรค์คงยังไม่ต้องการให้ข้าตาย! แต่ในเมื่อวันนี้เจ้าอยากตายนัก ก็ถือว่าทำตามประสงค์สวรรค์ ส่งเจ้าไปลงนรกเสียเถอะ!"
"รบกวนทั้งสองท่าน ส่งมันไปส่งทางที!"
หัวหน้าหมู่บ้านใจห่อเหี่ยว เขาไม่คาดคิดเลยว่าจะเกิดเหตุการณ์เช่นนี้ขึ้น