กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณชายมืด
บทที่ 418 แกมันต่ำช้า
-----------------------------------------
โลกของเผ่ามารแห่งนี้ไม่ใหญ่โตนัก อีกทั้งจำนวนของเผ่ามารก็ไม่ได้มีมากมายอะไร ทว่าเมื่อรวมเผ่าพันธุ์ทรงปัญญาที่ถูกจับเป็นทาสเข้าด้วยกันแล้วกลับมีจำนวนพอๆ กับพวกเผ่ามาร เพียงแต่ในตอนนี้ เผ่าพันธุ์ทรงปัญญาเหล่านั้นล้วนกลายเป็นเพียงอาหารและสัตว์เลี้ยงของเผ่ามารเท่านั้น
หลินอวี้เมื่อเห็นภาพตรงหน้าก็ไม่พูดพร่ำทำเพลง เขาชูคมดาบขึ้นทันที
สูตรสำเร็จเดิมๆ การกระทำเดิมๆ
เมื่อร่างแยกบุกจู่โจม เผ่ามารก็ต้องหลั่งเลือด
เผ่ามารแต่ละตัวต่างกรีดร้อง โหยหวน และอ้อนวอนขอชีวิต...
“อย่าฆ่าข้าเลย ข้ายอมเป็นทาสให้ท่านก็ได้!”
“ทำไมถึงมีมนุษย์ที่แข็งแกร่งขนาดนี้ได้? แกกับมนุษย์ที่เป็นสัตว์เลี้ยงของข้ามันคนละสปีชีส์กันชัดๆ”
“ไม่...ข้าไม่อยากตาย!”