กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณชายมืด
บทที่ 417 ฆ่าให้หมด ฆ่าให้เกลี้ยง ไม่ให้เหลือแม้แต่คนเดียว!
-----------------------------------------
เมื่อเห็นภาพเหตุการณ์นี้ ทุกคนต่างตกตะลึงจนทำอะไรไม่ถูก
พวกเขาพยายามจะหลบหนี ทว่าสายเกินไปเสียแล้ว
ตู้ม!
ชั่วพริบตาถัดมา พวกเขาก็เดินตามรอยคนเหล่านั้นไป เหลือทิ้งไว้เพียงเถ้าถ่านที่ปลิวว่อนอยู่เต็มท้องฟ้า
ผู้คนที่อยู่เบื้องล่างในเวลานี้ต่างเข้าใจแล้วว่า จันทราทมิฬ นี้กำลังจะสังหารพวกเขาทุกคน
"หนีเร็วเข้า! ฉันไม่อยากตาย!"
"แค่ฉันฝึกฝนไปตามลำดับขั้น อีกไม่นานก็ต้องได้เป็น กึ่งเทพ แน่ ฉันไม่มีวันตายหรอก"
"ใครกันที่ต้องการจะฆ่าพวกเรา?"