048 - บทที่ 48 ศิษย์พี่ใหญ่ใหญ่หิวแล้ว จึงเร่งให้หลินอวี้กลับบ้านไปทำอาหาร

บทที่ 48 ศิษย์พี่ใหญ่ใหญ่หิวแล้ว จึงเร่งให้หลินอวี้กลับบ้านไปทำอาหาร

-----------------------------------------

สืออีเฟิงเพิ่งผ่านความเป็นความตายมาหมาดๆ เขาทรุดตัวลงคุกเข่ากับพื้นพลางไอออกมาอย่างรุนแรง

ในวินาทีนี้ ไม่ว่าความแค้น ความอาฆาต หรือเกียรติยศใดๆ ก็ไม่สำคัญเท่ากับการได้มีชีวิตรอดกลับมาอีกครั้ง

เขาหัวเราะออกมาอย่างกะทันหัน เป็นเสียงหัวเราะที่บ้าคลั่ง "ฮ่าๆ ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า~~"

จากนั้นเขาก็เดินโซเซออกไปข้างนอก แผ่นหลังนั้นดูอ้างว้างและโดดเดี่ยวอย่างถึงที่สุด

"เขาเป็นอะไรไปน่ะ?"

"บ้าไปแล้วเหรอ? น่าเสียดายจริงๆ!"

"น่าเสียดายตรงไหนกัน นายยังโดนมันรังแกไม่พออีกหรือไง?"