เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 215 ใจคนก็ร้ายกาจ
ฝูหรงหัวเอ่ยอย่างน่าเวทนา ประกอบกับสภาพแวดล้อมอันยากลำบากและดวงหน้าซูบเซียวของนาง จึงชวนให้ผู้คนเกิดความสงสารเห็นใจได้ง่ายยิ่งนัก
ทว่า ฮุ่ยเฟยมิได้หลงกลลูกไม้เช่นนี้
“จะพูดจาให้เลิศเลอเพียงใด ผู้อื่นเอาดาบมาจ่อคอเจ้า บังคับให้เจ้าลงมือทำหรือไร ตัวเจ้าเองก็มีความคิดเช่นเดียวกันมิใช่หรือถึงได้ยอมลงมือ เจ้าจะทูลบอกฝ่าบาทกับฮองเฮาเพื่อมิให้ถูกข่มขู่ย่อมทำได้ หรือว่าผู้บงการเบื้องหลังคนนี้จะยิ่งใหญ่เกินกว่าฝ่าบาทไปได้”
“เจ้าไม่ยอมบอกตัวผู้บงการ แต่กลับคิดจะมาผูกมิตรกับพวกเรา ก็แค่อยากเหยียบเรือสองแคม เอาใจทั้งสองฝ่ายเท่านั้นเอง” ฮุ่ยเฟยแค่นหัวเราะ “แต่การเหยียบเรือสองแคม เมื่อเรือทั้งสองลำแล่นแยกทางกัน เจ้าก็มีเพียงทางเลือกเดียว มิเลือกฝ่ายใดฝ่ายหนึ่ง ก็ต้องตกน้ำไป”
“อยากจะขึ้นเรือ แต่ไมตรีเพียงเท่านี้ ยังไม่พอหรอกนะ!”
ฮุ่ยเฟยเอ่ยเพียงไม่กี่คำ ก็เปิดโปงความคิดในใจของฝูหรงหัวจนหมดสิ้น
ฝูหรงหัวจนด้วยคำพูด