เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 214 พิษในยาต้ม
ในเวลาส่วนตัว ฮุ่ยเฟยยังเอ่ยกับหานซูอี๋ว่า เย่เฟยช่างเป็นคนมีน้ำใจกระตือรือร้นจริง ๆ มิน่าเล่าคนในวังถึงได้พากันชื่นชมว่านางจิตใจดี
หานซูอี๋ยิ้มโดยไม่ตอบ นางยังคงมีความเห็นเช่นเดิม รู้สึกว่าเย่เฟยดูแปลกประหลาดพิกล
ทว่าความคิดเช่นนี้ไม่มีความจำเป็นต้องเอ่ยปากออกไป ราวกับเห็นผู้อื่นได้ดีไม่ได้อย่างไรอย่างนั้น
นางเดินช้า ๆ อยู่ในตำหนักบรรทม โดยมิต้องให้ผู้ใดประคอง ก็เดินรอบหนึ่งได้อย่างมั่นคง ทั้งยังค่อย ๆ เดินไปถึงโคนกำแพง เห็นไม้ดอกใบหญ้าที่เสี่ยวลิ่วปลูกไว้เมื่อคราวต้นวสันต์ผลิยอดอ่อนแล้ว เขียวชอุ่มไปหมด
ความหวังใหม่กำลังงอกเงยแพร่สะพรั่ง
ห่างกันเพียงกำแพงกั้น เซี่ยงหรงหัวเดินวนเวียนอยู่ด้านนอก อยากเข้าก็ไม่กล้าเข้า
ลังเลอยู่นาน สุดท้ายก็ยังมิได้เข้าไป