กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 206 ได้รับการช่วยเหลือ
“อันใดนะ คนกลับมาแล้วรึ” ซีเฟยกัดฟันกรอด “สมควรตายนัก ช่างดวงแข็งจริง ๆ!”
หุบเขาและซอกผาลึกถึงเพียงนั้น ยังอุตส่าห์รักษาชีวิตกลับมาได้ ชะตาชีวิตช่างแข็งยิ่งนักจริง ๆ
ซีเฟยเฝ้าหวังให้กุ้ยเฟยไปตายอย่างราบรื่นมาเนิ่นนาน ถึงขั้นตั้งใจสวดอ้อนวอนต่อทวยเทพ นึกไม่ถึงว่าทวยเทพจะไร้ประโยชน์ถึงเพียงนี้ ปล่อยให้กุ้ยเฟยรอดกลับมาได้เสียอย่างนั้น
น่าชิงชังยิ่งนัก!
คนด้านหลังเอ่ยปลอบใจซีเฟย “อย่าได้กังวลไปเลยพระนาง กลับมาได้ก็มิใช่คนครบสามสิบสอง ท่านดูท่าทางที่เหล่าหมอหลวงล้อมหน้าล้อมหลังนั่นสิ จะเหมือนคนอายุยืนหรือเพคะ อย่างมากก็ดิ้นรนได้เพียงไม่กี่เดือน ก็คงต้องไปแล้ว”
คำพูดนี้ซีเฟยฟังแล้วถูกใจยิ่ง เมื่อคิดดูแล้วเห็นว่ามีเหตุผล จึงเฝ้าหวังให้กุ้ยเฟยขี่กระเรียนสู่ประจิมทิศโดยเร็วต่อไป
ฝ่ายเย่เฟยเองก็คิดเช่นนี้ ไยจึงยังมิมรณะอีกเล่า
ณ โถงชั้นในที่ประทับชั่วคราวของฮ่องเต้