เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 122 หญิงมารยาปะทะเดือด
ฮุ่ยเฟยมิได้เหลือบแลมงกุฎหงส์แม้แต่แวบเดียว
การแสดงเดี่ยวเพียงลำพัง เหมียวเฟยก็ยังคงเล่นต่อไปได้ พลางเอ่ยคำขออภัย พลางแสดงความตั้งใจที่จะกลับตัวกลับใจอย่างสิ้นเชิง
ฮุ่ยเฟยยิ่งมายิ่งหมดความอดทน จวนเจียนจะบันดาลโทสะออกมาทันที
หานซูอี๋รั้งนางไว้ แล้วออกโรงด้วยตนเอง
เสแสร้งเป็นหญิงมารยาหญิง ตนเองก็ทำเป็นเช่นกัน
“พี่สาวเหมียว เรื่องราวแต่หนหลังเปรียบดั่งอวิ๋นเยียน พวกเราล้วนลืมเลือนไปสิ้นแล้ว พี่สาวเหมียวก็อย่าได้เก็บเอามาใส่ใจเลย มันผ่านพ้นไปเนิ่นนานแล้ว”
“น้องสาวเสียนกล่าวเช่นนี้ ย่อมแปลว่าไม่ยอมให้อภัยข้า นั่นสินะ สุดท้ายแล้วก็ยังคงเป็นข้าที่ทำผิดเอง ยังกล้าเพ้อฝันหวังให้พวกน้องสาวให้อภัยอีก ช่างไม่เจียมตนเอาเสียจริง ๆ”
เหมียวเฟยโศกเศร้าปานใจจะขาด กระทั่งยังหลั่งน้ำตาออกมาสองสาย แสดงความสำนึกผิดถึงขีดสุด
ฮุ่ยเฟยกำฝ่ามือแน่น