กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 121 เหมียวเฟยแบกหนามขอขมา
เหมียวเฟยหลังผ่านความเงียบสงบ ได้เก็บงำความเย่อหยิ่งดูแคลนในกาลก่อน แล้วเริ่มเรียนรู้ที่จะทำการสิ่งใดอย่างอ้อมค้อมแยบยล
ฮุ่ยเฟยเอ่ยอย่างระแวดระวัง “หากนางยังกล้าคิดแผนการชั่วร้ายอีก ข้าก็มิใช่คนที่จะถูกรังแกได้ง่าย ๆ”
หานซูอี๋ปลอบโยน “พี่ถัง ยามนี้ท่านเป็นเฟย นางก็เป็นเฟย แม้เหมียวเฟยจะมีอาวุโสจากประสบการณ์ลึกซึ้งกว่า แต่ก็หามีเหตุผลใดให้ท่านต้องยอมอดทนอย่างไร้สาเหตุไม่ นางมา ทหารมาก็ส่งขุนพลไปต้านก็สิ้นเรื่อง”
ทว่าหานซูอี๋ลอบคิดในใจว่า เหมียวเฟยคงไม่ลงมืออย่างโจ่งแจ้งเช่นนั้นอีกแล้ว
เมื่อได้รับบทเรียน ย่อมต้องจดจำไว้เป็นบทเรียนจึงจะถูก
ในช่วงบ่ายที่อากาศเย็นสบายวันหนึ่ง เหมียวเฟยก็ย้ายออกจากโถงพระพันองค์อย่างเงียบเชียบเพื่อกลับคืนสู่ตำหนักหย่งเหอ