บทที่ 228: มาจากอนาคต

บทที่ 228: มาจากอนาคต

เฉินอีฟื้นขึ้นมาในศูนย์พักฟื้นอย่างรวดเร็ว

ขณะเดียวกัน เหล่าสหายร่วมรบของเขาก็กำลังรอคอยการฟื้นคืนสติของเขาอยู่

ทันทีที่เขาลืมตาขึ้น เหล่านักรบหลายคนซึ่งล้วนเป็นผู้บำเพ็ญเพียรขอบเขตสร้างรากฐานเช่นเดียวกันก็รีบเข้ามาล้อมรอบ

"เหล่าเฉิน! เป็นอย่างไรบ้าง!"

"หมอบอกว่านายหมดแรง ตอนนี้รู้สึกอย่างไรบ้าง?"

สายตาของเฉินอีดูเลื่อนลอยอยู่บ้าง แต่ไม่นานก็กลับมามีสติอีกครั้ง

เขากวาดตามองไปรอบตัว ทว่าไม่ได้ตอบคำถาม กลับถามขึ้นมาก่อนด้วยตัวเองว่า

"ท่านผู้นั้นอยู่ที่ใด?"

คำสามคำอันแหบแห้งหลุดออกจากปากของเขา กลับทำให้สีหน้าของหลายคนเปลี่ยนเป็นประหลาดใจอย่างยิ่ง