บทที่ 227: เงาดำ? ผู้ทำนาย?

บทที่ 227: เงาดำ? ผู้ทำนาย?

"เจ้าเป็นใคร?"

ในห้วงสติอันพร่าเลือน เฉินอีมีเวลาพอเพียงจะตั้งคำถามนี้ขึ้นมาในใจ จากนั้นก็หมดสติไปโดยสิ้นเชิง

แม้เขาจะบรรลุพลังถึงขอบเขตสร้างรากฐานอย่างแท้จริงแล้ว แต่ท้ายที่สุด การฟาดฟันด้วยเจตจำนงเมื่อครู่นี้ก็ยังเป็นภาระหนักหนาสำหรับเขาอยู่ดี

โดยเฉพาะก่อนหน้านี้เขาเพิ่งผ่านการถ่ายเทพลังปราณจากค่ายกลทหารมาแล้วครั้งหนึ่ง และยังต้องมาระเบิดพลังที่รุนแรงยิ่งกว่าเดิมอีกครั้ง...

การทะลวงขอบเขตย่อมต้องใช้พลัง แม้จะเป็นเพียงแนวคิดในระดับจิตสำนึก ก็ยังสร้างภาระมหาศาลให้แก่ร่างกายของเฉินอี

บัดนี้ เมื่อสายลมกรรโชกและพายุฝนเพิ่งสงบลง เส้นประสาทที่ขึงตึงมานานก็คลายตัวลงในที่สุด เขาย่อมไม่อาจฝืนต่อไปได้อีก

ลู่อวิ๋นทอดมองภาพนี้จากระยะไกล แววตาเต็มไปด้วยความพึงพอใจ

"ครั้งนี้ได้ผลเก็บเกี่ยวไม่น้อยเลยจริงๆ"

"การที่เขาสามารถทะลวงขอบเขตได้ถึงเพียงนี้ อนาคตของมนุษยชาติก็ไม่ใช่แค่คำพูดลอยๆ อีกต่อไปแล้ว"