กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kintaroz เกาเทียนฉี
บทที่ 215: ทะลวงขั้นจินตัน!
ลู่อวิ๋นพลันได้สติกลับคืนมา ทว่าทันทีที่ลืมตาขึ้น เขากลับรู้สึกถึงอาการวิงเวียนระลอกแล้วระลอกเล่าที่ถาโถมเข้ามา
นับตั้งแต่กลายเป็นผู้บำเพ็ญเพียรขอบเขตสร้างรากฐาน เขาก็ไม่ได้รู้สึกเช่นนี้มานานแล้ว แต่ในเวลานี้กลับคล้ายได้ย้อนกลับไปสู่ช่วงเวลาที่ถูกเนื้องอกในสมองทรมานอีกครั้ง...
ราวกับพร้อมจะเป็นลมหมดสติได้ทุกเมื่อ!
"เกิดอะไรขึ้น..."
ความเย็นเยียบพลันผุดขึ้นในใจ ลู่อวิ๋นย่อมตระหนักถึงสภาพร่างกายของตนได้ในทันที
บัดนี้ เนื่องจากปราณวิญญาณไหลย้อนกลับ เขาจึงกำลังอยู่ตรงขอบเหวแห่งการทะลวงเข้าสู่ขั้นจินตัน!
และไม่ต้องสงสัยเลยว่านี่เป็นเรื่องที่อันตรายถึงชีวิตอย่างยิ่ง!
ภายในโลกมองเห็นตนเอง เขาสามารถมองเห็นดวงอาทิตย์สีดำกำลังแผ่การปนเปื้อนไปทั่วทะเลวิญญาณด้วยความเร็วสูง ความเร็วของมันรวดเร็วจนน่าตกใจไม่พอ สีดำที่แผ่ขยายออกมาราวกับความตายอันเงียบงันนั้น ยังทำให้ไม่อาจรู้ได้เลยว่าในท้ายที่สุดจะนำไปสู่สถานการณ์เช่นไร!
แน่นอนว่าเขานึกถึงคำพูดที่จิ๋นซีฮ่องเต้เคยกล่าวกับตนก่อนหน้านี้ขึ้นมาได้