บทที่ 209: พลังอันยิ่งใหญ่แห่งกาลเวลา

บทที่ 209: พลังอันยิ่งใหญ่แห่งกาลเวลา

ภายใต้การสาดกระหน่ำของปืนไฟและปืนใหญ่ เป่ยหยวนแทบไม่มีความสามารถจะต่อต้านได้เลย

ยิ่งไปกว่านั้น พวกเขายังมองเห็นกับตาว่า ประชาชนในประเทศบรรณาการอื่นๆ ต่างก็ใช้ชีวิตอย่างสงบสุขและประกอบสัมมาอาชีพกันอย่างไร…

ชาวเป่ยหยวนเองก็เบื่อหน่ายกับไฟสงครามที่ลุกโชนอยู่ตลอดทั้งปีเต็มทีแล้ว เรื่องนี้ทำให้ต้าหมิงไม่เพียงมีเหตุผลอันชอบธรรมในการทำสงครามเท่านั้น แต่ยังยิ่งสู้ก็ยิ่งมีกำลังพลเพิ่มขึ้นอีกด้วย

พวกหัวรั้นบางส่วนหายสาบสูญไปภายใต้ปฏิบัติการตัดหัวของกองกำลังจู่โจม ต้าหมิงจึงดูประหนึ่งเป็นผู้ที่สวรรค์ลิขิตให้ครองแผ่นดิน เพียงใช้เวลาสามปีก็สามารถบรรลุภารกิจอันยิ่งใหญ่ในการยกทัพขึ้นเหนือได้สำเร็จ