บทที่ 171: วันหยุดเพียงครั้งเดียว

บทที่ 171: วันหยุดเพียงครั้งเดียว

เมื่อได้ยินคำพูดของลู่อวิ๋น โจวเหวินปินก็ขมวดคิ้ว

แน่นอนว่าเขาเข้าใจความหมายของลู่อวิ๋น

ตามที่ลู่อวิ๋นกล่าว ดูเหมือนว่าลวดลายเหล่านี้จะมีความสำคัญยิ่งกว่าตัววัสดุเสียอีก

ดังนั้น แม้จะเข้าใจความหมายนี้ได้ แต่เขาก็ไม่อาจยอมรับมันได้จริงๆ

ต่อให้รู้ว่าคนที่ยืนอยู่ตรงหน้าเขาคือผู้ข้ามมิติ เรื่องนี้ก็ยังเหลือเชื่อเกินไปอยู่ดี

เวลานี้ โจวเหวินปินขมวดคิ้วแน่นพลางกล่าวว่า

"ลวดลายเพียงอย่างเดียว จะช่วยให้เราก้าวข้ามข้อจำกัดของวัสดุได้งั้นหรือ?"

เพราะคนที่ยืนอยู่ตรงหน้าคือลู่อวิ๋น ถ้อยคำที่เขาเลือกใช้จึงยังนุ่มนวลลงมาก